Samoems Surprise Surprise - Daisy   

 

NEWS SALUKIS WHIPPETS PUPPIES CONTACT HOME

(last update: 28 January 2011 ) [ click here to go to update ]

SONG: "When I am Through With You"
ARTIST: The VLA
Lyrics from "Damages"

 Little lamb...

 Smile!

 When I am through with you,
 There won't be anything left.
 When I am through with you,
 There won't be anything left.
 When I am through with you,
 There won't be anything left.
 When I am thru with you.

 Oh come back now where did you go?
 No need to cower, don't know
 If i can even turn your light on

 Hello, Daisy, is that you
 Hiding in the grass?


Daisy, in haar achtste levensjaar.
 

De Zaak Daisy

 

 

Dit is een algemeen overzicht van gebeurtenissen die aanleiding gaven tot de eind 2004 gestarte procedures over de rechtmatige eigendom van de whippetteef Samoems Surprise Surprise – NHSB 2372742 , hierna te noemen Daisy, geboren op 3 oktober 2001 uit Samoems Sapristi naar Samoems Surabaya Johnny van fokker/eigenaar Tim F. Teillers. Ook aan de vervolgprocedures zal zo beknopt mogelijk aandacht worden geschonken.

 

Terwijl schrijver er de voorkeur aan gaf  tegenover de buitenwereld terughoudendheid te betrachten , ronkte het geruchten-en lastercircuit , zoals gebruikelijk ruim vertegenwoordigd door het kyno-crapuul, dat allerminst geïnteresseerd blijkt in audi alteram partem , op volle sterkte.

Daarom is het na de meest recente rechterlijke uitspraak in een reeks processen die gedurende zes jaar (!) door de tegenpartij stelselmatig werden getraineerd , nu aan Teillers om met de waarheid en niets dan de waarheid naar buiten te treden.

 

 

 

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

 

Op 19-10-06 keert Daisy , na twee jaar wederrechtelijk in gijzeling te zijn gehouden, op last van de rechter bij haar rechtmatige eigenaar terug . In tegenstelling tot hetgeen gedaagden hebben willen doen geloven, is Teillers dus altijd eigenaar van Daisy gebleven.

 

Alle , welgeteld vijfentwintig (!) verkrachtingen van de waarheid die met betrekking tot de eigendom van Daisy eerder door gedaagden B cs zonder enige schroom in de strijd werden geworpen, bleken vergeefse moeite. Hun veelal bijzonder gênante leugens zijn zonder uitzondering gefileerd en vervolgens naar het Rijk der Silvoldesche Fabelen verwezen.

 

Voor de rechtbank is onomstotelijk aangetoond, dat gedaagden via schaamteloos misbruik van vertrouwen hebben getracht Daisy te verduisteren ten faveure van hun eigen fokkerij. Het was gedaagden uiteraard bekend dat Daisy een onmisbaar onderdeel vormde voor de continuering van de Samoem strain volgens het vastgelegde fokschema. De whippetstam van Teillers werd met het wegvallen van deze cruciale teef onherstelbare schade toegebracht. Met het genenbestand van de worp waaruit Daisy stamt ( 2001) waren ruim veertig jaar werk en investeringen gemoeid.

 

Na het voor eiser uiteraard positieve rechterlijke vonnis in oktober 2006 verscheen een laffe en lasterlijke publicatie op hun - dan druk bezochte website, gericht aan zijn adres .
De auteurs manifesteerden zich nadrukkelijk door zich op wansmakelijke wijze in hun favoriete slachtofferrol te wentelen gelijk een koppel jankende jakhalzen in rottende kadaverresten . 

De kynotokkie-moraal van de B’s en hun kompanen werd hiermee slechts onderstreept.

Pas nadat Teillers’raadsman een kortgeding in het vooruitzicht stelde, verwijderde men schielijk de als karaktermoord bedoelde pagina, druipend van weerzinwekkend zelfbeklag.

 

 

 

De aanleiding .

 

In de zomer van 2002 voldeed Teillers uit louter vriendschappelijke overwegingen aan het verzoek van K.C.M.B-Ter B om haar als kynologisch mede-eigenaar van zijn Daisy bij de Raad van Beheer te doen registreren. Mevrouw B wenst Daisy, - schrijvers enige Sapristi dochter - te exposeren op tentoonstellingen naar eigen keuze, want zij zegt het te betreuren dat het Teillers in die periode van zijn leven vooral aan enthousiasme en energie ontbreekt om zijn windhonden met enige regelmaat in competitieverband uit te brengen zoals in voorgaande decennia.

 Teillers , die sinds zijn partiële verhuizing naar België op 11 mei 2002 dan nog met de naweeën van aanzienlijke verbouwingsperikelen te kampen had , gaf mevrouw B.de stamboom van zijn inmiddels tien maanden oud teefje in goed vertrouwen mee. In alle drukte verzuimde hij evenwel haar een door hem gesigneerde notitie voor de Raad van Beheer te overhandigen waarin hij aangeeft er mee in te stemmen de gevraagde herregistratie te laten uitvoeren. Naar pas veel later - september 2004 - zou blijken,  heeft de R.van B. nagelaten Teillers er op te attenderen dat een herregistratie zoals die, welke op 18 september 2002 plaatsvond, niet had mógen worden uitgevoerd wegens het ontbreken van Teillers’fiat op het verzoek hiertoe. Het bureau van de Raad overtrad hiermee wederom ( zie ***) - de eigen regels en is dus mede verantwoordelijk voor de aanzienlijke schade die werd aangericht. Als blijk van mea culpa bood de Raad later ruimhartig aan de stamboom van Daisy na het rechterlijke vonnis weer op naam van Teillers over te schrijven zonder hiervoor de gebruikelijke administratiekosten in rekening te brengen ; voorwaar een groots en royaal gebaar tegenover de inmiddels vele duizenden euro’s gekost hebbende rechtsprocedures….

 

Werd Daisy aanvankelijk na een expositie weer bij de eigenaar afgeleverd , weldra ging de laatste uit praktische overwegingen zonder meer akkoord met haar op B cs’ verzoek geprolongeerde verblijf bij hen.

 Daisy en haar broers Daan en Japie hadden afwisselend als zeer jonge pups op uitnodiging eerder korte tijd bij B cs doorgebracht om met de buitenwereld kennis te kunnen maken. Teillers’ teruggetrokken leefwijze leent zich hiervoor niet optimaal .

Hoewel hij altijd over een officieel Nederlands domicilie is blijven beschikken, gold B cs’ adres vanaf mei 2002 gedurende ruim twee jaar uit eveneens praktische overwegingen als Nederlands kynologisch contactadres voor Teillers . Alle kynologische post voor hem – dus ook Daisy’s opnieuw geregistreerde stamboom - ,arriveerde derhalve op het adres van B cs. Het document bleef als vanzelfsprekend in hun beheer. Teillers heeft daar verder nooit enige gedachte aan besteed.

 

 Pas in augustus 2004 krijgt schrijver enig argwaan* en ontdekt hij via een medewerkster van het bureau van de Raad van Beheer, dat geheel tegen de afspraak Daisy op eerder genoemde datum was overgeschreven op naam van J.P.B  als hoofdeigenaar met diens echtgenote K.C.M.B-Ter B als mede-eigenaresse en T.F.Teillers als mede-eigenaar….In genoemde volgorde .

 

Gedurende de twee voorgaande jaren bezochten B cs schrijver op diens adres in België met grote regelmaat en zij genoten met hun honden gastvrijheid die in alle argeloosheid werd geboden. Tijdens de vakantie verzorgde eiser hun honden. Zonder hiervoor enige compensatie te verlangen.

Achteraf zal blijken, dat deze nobele vrienden hun acties zorgvuldig moeten hebben voorbereid. Via valsheid in geschrifte bij de officiële aanmelding van Daisy voor tentoonstellingen en door publicaties in het clubblad , alsmede op hun website slaagden zij erin Teillers omtrent de geregistreerde eigendom van zijn Daisy geruime tijd om de tuin te leiden en hem in de overtuiging te laten dat e.e.a. volgens de oorspronkelijke afspraak was verricht.

 

* Op mevrouw B’s in augustus 2004 per telefoon quasi terloops gedane verzoek ( ! ) om Daisy’s lang geplande worp onder haar beheer geboren te laten worden,  antwoordt Teillers vriendelijk , doch beslist afwijzend.

Mevrouw B reageert terstond furieus en geeft zich vervolgens ongegeneerd over aan een onsamenhangend, hysterisch gekrijs .

Een Achterhoekse interpretatie van de waanzinaria uit Donizetti’s Lucia di Lammermoor ; zéér onwelluidend dus. Mevrouw B mist ten enenmale het talent van Dame Joan Sutherland, schrijvers favoriete soprano drammatico di coloratura. Maar haar vocale acrobatiek zal de verkoopcijfers van kabeljauw op de wekelijkse regionale markt tot ongekende hoogten weten op te stuwen. Dat dan weer wel.

Het vergde enige tijd eer schrijvers linker trommelvlies zich enigszins had hersteld .

 

Deze vulgaire reactie wekte niet slechts Teillers’ afgrijzen, maar ook diens argwaan.

Indien hij, zoals men inmiddels gewend was, ook dít verzoek van mevrouw B onvoorwaardelijk zou hebben ingewilligd, dan zou Daisy’s worp met het D - prefix ter wereld zijn gekomen. Dat was dan een fait accompli geweest.

Door Teillers’ kennelijk verrassende weigering ziet mevrouw B de nauwgezet voorbereide - en rimpelloos dienen te hebben verlopen verduistering van zijn Daisy, inclusief haar geplande worp naar een eveneens in Teillers’ bezit zijnde reu,  plots als bij een heterdaadje in rook opgaan….

Dat besef zal evenwel pas later in volle omvang doordringen.

In ieder geval werd mevrouw B bij haar pathetische poging tot proletarisch shoppen in de exclusieve Samoem boutique, in flagranti betrapt. Het -“ kom jij maar effe mee naar het bureau wijffie ” - zou een trip worden die nog immer voortduurt.

 

 

Op 1 oktober 2004 verzoekt Teillers Bcs alleszins beheerst per email de kort daarvoor ontdekte- frauduleuze herregistratie van zijn Daisy ongedaan te maken en alsnog volgens de oorspronkelijke afspraak te verrichten.

Let wel ; Teillers is dan nog altijd bereid om B. het mede-eigenaarschap te gunnen !

Hij vraagt Daisy uiterlijk eind november bij hem terug te bezorgen om in het daaropvolgend voorjaar het lang geplande nest te kunnen realiseren. Eerder werd immers,  wederom op Bcs’ verzoek ,de geplande worp in het najaar van 2003 reeds een jaar uitgesteld !

 

Er volgt geen enkele respons op dit verzoek van 1 oktober 2004.

 

Op 14 oktober zenden Bcs de Amsterdamse notaris Mr. R.H.M. een antwoord op diens eerste bemiddelingspoging van 11 oktober  :

 

“Betreft eigendom van de whippet Daisy

                                                                                                         14 oktober 2004

Weledelgestelde heer,  

 

Uw brief van 11 oktober hebben wij in goede orde ontvangen. De inhoud hiervan heeft ons verbaasd.

 

Bovengenoemde hond is door ons rechtmatig verkregen door aankoop van de heer Teillers. Zij is vanaf 3 januari 2002 – zij was toen drie maanden oud-bij ons in huis geweest en door ons verzorgd en de daaraan verbonden kosten zijn dan ook vanzelfsprekend door ons voldaan. Na ontvangst van de stamboom van de heer Teillers is de hond bij de Raad van beheer op Kynologisch gebied te Amsterdam op onze naam geregistreerd en wel als volgt : J.P.B  eigenaar en KCM B-Ter B en T.F.Teillers als mede-eigenaren. Afspraken en/of contractuele verplichtingen tussen ons en de heer Teillers zijn nooit gemaakt.

De sommatie van de heer Teillers om het eigenaarschap van whippet Daisy nu op zijn naam te stellen is derhalve niet aan de orde en wij beschouwen de zaak hiermee als afgedaan.

Hoogachtend,

JP B en KCM B-Ter B.”

 

Schrijver laat de door Bcs gebezigde aanspreektitel van mr.R.H.M. verder onbesproken, maar zal later in dit verslag nog kort refereren aan de inhoud van het boven weergegeven literaire hoogstandje.Er wordt nu slechts gewezen op een contradictie in het bericht ; “er zouden geen afspraken zijn gemaakt” . Maar Bcs vermeldden wél dat Teillers op de stamboom als mede-eigenaar staat geregistreerd…Het bleek slechts het startschot voor het hierna volgende, – nog af te leggen marathontraject, bezaaid met de obstakels van talloze verkreukelingen van de werkelijkheid . In gewone mensentaal ook wel schaamteloze leugens genoemd.

 

 

 Na de gesignaleerde fraude met de overschrijving van Daisy’s stamboom, gevolgd door Teillers’ verzoek zijn Daisy terug te bezorgen , moest hij helaas herhaaldelijk vaststellen dat voor hem bestemde kynologische poststukken die aan zijn hondsche contactadres werden geadresseerd,  verloren raakten.

 Het kampioenskruis van de salukireu Samoems Surdar W’04 , de lidmaatschapskaart en overige post van de Koninklijke Ned. Kennelclub Cynophilia , alsmede belangrijke correspondentie die betrekking had op een van de twee in NL geregistreerde whippetworpen én de stambomen van de op één na laatste Salukiworp in de geschiedenis van deze kennel , bleken de brievenbus van het eerder wél vertrouwde contactadres plots niet meer te hebben kunnen vinden en verdwenen in het luchtledige. Om het maar eufemistisch te stellen. Hierdoor is Teillers enkele malen in grote verlegenheid gebracht, mede omdat de Raad van Beheer met name door het uitblijven van een gevraagde reactie op details het genoemde whippetnest betreffend, meende dat Teillers ernstig in gebreke was gebleven. Van een bestuurslid van de rasvereniging zou men mogen verwachten, dat zij het adagium van die rasvereniging zoals gepubliceerd in ieder clubmagazine, zowel als op de daarvoor bestemde webpage  :

“ De Nederlandse Whippetclub stelt zich ten doel het behartigen van belangen in de meest uitgebreide zin van het whippetras, de whippet als individu, liefhebbers of liefhebber-fokkers van dit ras in Nederland……” , ten minste au sérieux wenst te nemen.

 

 

Rond de jaarwisseling van 2004 wordt het tijdens het nuttigen van de Achterhoekse appelflappen dan zelfs Bcs tenslotte duidelijk dat het Teillers bittere ernst is . Na diverse vergeefse bemiddelingspogingen van genoemde notaris , eveneens gericht aan de toenmalige voorzitter van de Nederlandse Whippetclub mr.J. - ik stond erbij en ik keek er naar- A., wordt  uiteindelijk de daad bij het woord gevoegd en krijgen de gijzelnemers de dagvaarding aangereikt ; G'lukkig nei-joar, he'j de toet’n veur Daisy al kloar, anders bunt d’n rapen goar, maar dan in het geijkte, beschaafd juridische jargon .

 

Op 22 februari 2005 -nog vóór de rechtsgang onvermijdelijk is geworden-, ontvangt eisers raadsman een schrijven- d.d. 21 februari- van de inmiddels ingehuurde jurist van gedaagden (B cs), waarin deze genereus aanbiedt dat Teillers een nest met Daisy mág fokken, maar dat dit nest dus bij B verwekt (!) en geboren zal worden, zonder aanwezigheid van Teillers gedurende de gehele afwikkeling, maar wél tegen nestkeuze én dat eiser hiermee bovendien afstand doet van zijn aanspraken op Daisy. Men toont zich dus bereid de stamboom van de zogenaamd gekochte** Daisy voor déze gelegenheid weer op naam van eiser als hoofdeigenaar te registreren.

Teillers dient zijn voor Daisy bestemde reu -Stroker Ace- bij de gijzelnemers af te laten leveren.

 

Eerder had Teillers er al eens in toegestemd, dat Stroker Ace voor korte tijd bij de Beetjes logeerde voor de dekking van een hunner teefjes. De nakomelingen uit deze worp zijn inmiddels bejaard, maar de dektaks werd op 80 € na, - de door Bcs voldane dierenartsrekening voor Stroker Ace’s gebitsbehandeling en route naar diens tijdelijke verblijf bij hen,-  nooit vereffend. De term taxfree heeft sindsdien voor schrijver een geheel nieuwe betekenis gekregen. Teillers heeft Bcs hierover nooit aangesproken ; kwestie van beschaafde omgangsvormen onder “vrienden”. Nietwaar ?

Het door Bcs uit deze worp aangehouden reutje blijkt populair en had al rap een aantal dekkingen op zijn conduitestaat . B cs hebben met hem een waardige opvolger van hun Amerikaanse reu, die door de eigenaren trots Mike met de gouden ballen werd genoemd. Kassa  !

 

Teillers kan (mag) dus niet zelf getuige zijn bij de dekking van diens teefje, terwijl eisers aanwezigheid bij de geboorte van de worp en gedurende de opgroeiperiode van de pups eveneens als volstrekt ongewenst wordt beschouwd. Voorts dient Teillers te verklaren dat hij hierna geen enkele aanspraak meer op zijn Daisy zal maken. Ook indien zij niet bevrucht zou geraken.

Het behoeft geen betoog dat eiser, die door B cs even later voor de rechter schamperend als broodfokker zal worden getypeerd, voor de twijfelachtige eer van deze “gratis” aangeboden worp -op de nestkeuze ná - bedankte.

 

De ongehoorde brutaliteit van het dictaat van Silvolde mag een weerspiegeling zijn van Bcs’ beschavingsniveau .

 

Eiser biedt evenwel direct (onverplicht) aan Bcs de som van 1.775 euro te betalen die door hun raadsman als eis in reconventie als vergoeding voor de verzorging van Daisy door zijn cliënten wordt geëist, indien de rechtbank onverhoopt van oordeel zou zijn dat eiser (Teillers), in weerwil van al hetgeen gedaagden (B cs) hebben aangevoerd, eigenaar is gebleven van Daisy en gedaagden gehouden zijn Daisy terug te geven …..Een aanbod, dat binnen enkele uren na ontvangst door gedaagden B cs wordt verworpen.

 

Het aanbod tot betaling werd gedaan ondanks het later voor de rechtbank onweerlegbaar aangetoonde feit, dat Daisy slechts bij Bcs verbleef op hun eigen uitdrukkelijke verzoek.



*************************************************************************************************************************

 Voor de comparitie op 27 mei 2005 gaven beide echtelieden als recent gereanimeerde veenlijken acte de présence . Men verkeerde duidelijk in paniek . In een ijdele poging de rechter te vermurwen werd er met regelmaat heftig gesnotterd. Een degoutante en potsierlijke vertoning, die slechts plaatsvervangende schaamte opriep. Een proeve van talentloos Achterhoeks amateurtoneel.

 

Daisy wordt vervolgens op 2 juni 2005 , dus vrijwel direct na de comparitie en onder verantwoording van gedaagden onder valse voorwendselen gecastreerd.

Men speculeerde dat met deze misdadige actie de Zaak Daisy alsnog als een nachtkaars zou  doven en dat men hiermee zijn gezicht voor de buitenwereld zou hebben gered.

“Teillers zal nu wel niet meer in Daisy zijn geïnteresseerd” (!) , aldus de letterlijke tekst van de rechtsgeleerde, die de belangen van de tegenpartij behartigde en die hiermee eens te meer zijn eigen uiterst dubieuze rol in het geheel benadrukte.

 Een aan lager wal geraakte broodfokker heeft immers slechts belang bij een voor de fokkerij bruikbare teef . Hij zal geen rooie cent aan een teef spenderen die geen nut (meer) voor hem heeft en van enige affectie voor het teefje in kwestie kan volgens deze redeneertrant dan ook al helemaal geen sprake zijn.

Men bleek onjuist te hebben gespeculeerd en duvelde alsnog publiekelijk door de hondenmand.

 

Kort voor hun denigrerende en ronduit schofterige typering van Teillers werd hij door Bcs zelve in juni 2004 in het “Deutsche Whippet Report “ nog als hun grote voorbeeld ten tonele gevoerd en meldden zij : Seine Hunde kommen immer an erster Stelle”!

Hoe juist déze bewering is gebleken, zal Bcs tot hun laatste snik blijven heugen !

 

** Berichtten Bcs op 14 oktober 2004 aan notaris mr.R.H.M., dat er geen afspraken en/of contractuele verplichtingen tussen hen en Teillers zijn gemaakt bij de “koop van Daisy”; - tijdens het kortgeding dat in juni 2005 plaatsvindt om het beslag aan te vechten dat Teillers op zijn inmiddels gecastreerde teefje heeft laten leggen om haar voor erger te behoeden, zal hun raadsman plots verklaren dat Daisy door zijn cliënten op fokvoorwaarden van Teillers is gekocht…..

We houden het er maar op dat onze topjurist*** wederom een van zijn minder lucide momenten beleefde en zich evenals zijn cliënten in het zelfgesponnen web van leugens verstrikte. Men zou geneigd zijn te geloven, dat de diensten van de bewuste raadsman werden verkregen na een geslaagde zegeltjesactie van het lokale filiaal van de Aldi.  Ach, ieder zijn meug nietwaar ?

 

De bewaarstelling van Daisy werd uiteindelijk weliswaar - wonderlijk genoeg - opgeheven, doch het beslag bleef in ieder geval gehandhaafd. Daisy diende op last van de voorzieningenrechter hangende de procedure over haar eigendomsrecht, naar haar verminkers terug te keren.

De nipt aan de dood ontkomen Daisy zeulde tien dagen na haar “levensreddende” castratie nóg twee kilo’s aan overgewicht met zich mee. Dat is vastgesteld en opgetekend in de dierenartspraktijk van Bokhove & Bouman te Amsterdam op de dag van haar inbeslagname.

De levensbedreigende ziekte waaraan Daisy ten onder dreigde te gaan bleek dus in ieder geval een uiterst positieve invloed op haar eetlust te hebben gehad. Zelfs balancerend op de grens der Elyseesche velden blijven Samoem whippets bijzonder vraatzuchtig. Slechts iemand met de hoeveelheid hersencellen van een geblancheerde ui zal hieraan geloof kunnen hechten.

 

 

 

***De raadsman in kwestie was eerder als jurist verbonden aan de Raad van Discipline voor de Kynologie ten tijde dat een andere oplichtingszaak aan de orde was en die verband hield met de eigendom van de salukiteef Samoems Siniparta.

 De betrokken notoire parasiet slaagde erin zijn twee illegale worpen uit Siniparta die ter wereld kwamen op 20-08-’99 en 02- 04-2000 lang na de geboorte alsnog officieel erkend te krijgen, ondanks het feit dat de stamboom van de moeder uit voorzorg (!) slechts op naam van fokker/eigenaar Teillers stond geregistreerd . Schrijver was uiteraard geheel onkundig van het bestaan van de worpen tot het moment waarop hij hiermee plots per aangetekende post werd geconfronteerd. In dit schrijven deed de linkmiegel het voorkomen alsof hij Teillers reeds meerdere malen vergeefs om de stamboom van “zijn” teefje had verzocht en hij  schuwde zelfs niet de term “innerlijke beschaving” te misbruiken in een poging indruk te maken op hen bij wie de uiteindelijke beslissing lag .

 

Teillers heeft uiteraard altijd categorisch geweigerd gehoor te geven aan de absurde eis van de RvB tot afgifte van het officiële document, dat dan ook tot op de huidige dag in zijn bezit is. Mede op voorspraak van genoemde jurist werd deze fantast een duplicaat stamboom op diens naam ter hand gesteld en vervolgens werden beide illegale worpen alsnog in het stambomenregister opgenomen. Ondanks alle, door schrijver en diens getuigen aangedragen ,– maar vervolgens met minachting terzijde geschoven bewijzen.

Ook in deze zaak vertrapte de Raad van Beroerten de eigen regels rücksichtslos mit stampfenden Wehrmacht Stiefeln en Teillers zag zijn Sabine (Siniparta), dus nimmer terug. Een schoolvoorbeeld van gelegaliseerde diefstal zoals gebruikelijk is in een totalitair machtssysteem als Noord Korea.

De kynologische Kim Jung-Ils von damals hechtten gretig geloof aan de perverse verzinsels die aan het morbide brein van deze megalomane malloot waren ontsproten en die er uiteraard slechts toe dienden hem uit de netelige positie te redden waarin hij zichzelf had gemanoeuvreerd.

Dat dit kennelijk moeiteloos gelukte zegt dan ook voldoende over de mentaliteit van alle destijds betrokkenen .

 

Het heeft (te) lang geduurd eer Teillers ooit uit puur zelfbehoud tenslotte via een tap van de eigen telefoon meermaals de bevestiging kreeg van hetgeen eerst slechts bange vermoedens leken. Nog jaren nadat schrijver alle contacten verbroken had ,bleken vele portretten van diens gelauwerde salukis zonder toestemming van de eigenaar de website van deze bonobo te sieren. De daarvoor benutte afbeeldingen behoorden óók eens tot de uitgebreide privé verzameling van schrijver.

 

Behalve zij die van meet af aan op de hoogte waren van het oorspronkelijke gentlemen’s agreement over Siniparta , gaven ook Bcs destijds uiting aan hun diepe verontwaardiging over de gebeurtenissen . Om vervolgens, na zich dus schuldig te hebben gemaakt aan een vergelijkbaar verachtelijk feit even later op privé basis zelve gebruik te maken van de arglist van juist déze “eminente rechtswetenschapper”.

 

Dan begint u toch een civiele procedure “, luidde indertijd het zowel onbeschofte als stupide antwoord dat uit de arrogante strot rolde van een toenmalig lid van de R.van B. op Teillers’-terecht -verontwaardigde reactie over de gang van zaken….Welnu, bij deze dan en alsnog met terugwerkende kracht , mevr. L. E. !

Genoeg is genoeg, nietwaar ?

 

 

 

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

 

 

 Er zijn sterke vermoedens dat Daisy drachtig was ten tijde van haar castratie. Het ligt voor de hand dat de eerder genoemde, - in Bcs’bezit zijnde Stroker Ace-zoon hiervoor zijn bijdrage leverde . Mogelijk dat daarom extra grote haast geboden was met het klaren van de castratieklus.

 Maar haastige spoed is zelden goed, aldus het aloude cliché. En dus stapelden Bcs en hun raadsman vervolgens blunder op blunder. Sommige lieden blijken sluwheid met intelligentie te verwarren.

 

Het ontbreken van enige medische noodzaak voor de uitgevoerde castratie werd vervolgens op 11 december 2007 in de hoger beroepszaak die diende voor het hof in Arnhem in drieëntwintig punten uiteengezet en aangetoond.

 

Er was eerder geëist dat Daisy in maagdelijke- en verder ongeschonden staat bij haar rechtmatige eigenaar zou terugkeren. Aan die eis hebben Bcs dus niet willen voldoen.

 

Voor de zitting in Arnhem werden eveneens verklaringen aangeboden van de prominente dierenartsen N.Dijkshoorn te Zeist en J. Bouman te Amsterdam over het ontbreken van enige noodzaak voor de uitgevoerde castratie, nadat zij kennis hadden genomen van de kennelijk –

in allerijl achteraf genoteerde details op Daisy’s patiëntenkaart.

Een aparte getuigenverklaring van de voor Daisy’s mutilatie verantwoordelijke dierenarts ontbrak opvallend genoeg bij de door Bcs aangevoerde argumenten. Ook dit feit mag voor zich spreken.

Dit moge er ook de reden voor zijn, dat deze aanvankelijk door KCM B-Ter B in een artikel in het clubmagazine de hemel in geprezen veterinair even later wél publiekelijk op hun site zou worden verweten een ernstige fout te hebben gemaakt bij de behandeling van het gebroken achterbeen van hun dekmirakel, - D’s Are You Being Served -,de eerder genoemde populaire Stroker Ace-zoon.

 

Op het moment van haar castratie was Daisy een reserve kampioenschap van haar definitieve Nederlandse titel verwijderd. Werd Daisy slechts op initiatief ván en dóór KCM B-Ter B  uitgebracht,  - dezelfde KCM B-Ter B zal niet schromen om haar voor de rechtbank neerbuigend te laten omschrijven als een onaanzienlijk teefje, dat aanvankelijk als puppy door haar fokker wegens ruimte-en geldgebrek ten verkoop bij hen werd geparkeerd. Kortom een teefje van het niveau huishondje, wier waarde navenant zou zijn en dat tenslotte voor een geringe vergoeding uit mededogen door onze Achterhoekse altruïsten werd aangekocht….. 

Het pand in Bosch & Duin waar Teillers ook nog ten tijde van Daisy’s geboorte eerder zeventien jaar huisde is zo groot , dat het slechts ten dele door hem en zijn windhonden werd bewoond. Het hierbij behorende bosterrein is vele malen groter dan Bcs’ eigen sneue pauperhofje….Ook het pand in België biedt ruime huisvestingsmogelijkheden voor een solo levend mens en diens windhonden, met voor de laatsten ook een aparte keuken-en badgelegenheid. Het terrein beslaat een oppervlakte van twee hectare; hoezo ruimtegebrek ?

En omdat u toch reeds zo ver bent gekomen volgt hier ter verbetering van uw humeur nog zo’n hilarisch feit ;  slechts één van vele.

 

In een mailbericht aan mevrouw Thesi Van Arensbergen - eind 2004 - schrijft KCM B-Ter B Daisy te hebben gekocht direct na het vertrek van broer Japie naar Van Arensbergen en haar te beschouwen als cadeautje van hun drie dagen voor de geboortedatum van Daisy verongelukte meervoudige kampioen Samoems Sonic Jazz . Buitengewoon ontroerend natuurlijk,ware het niet dat er wederom op z’n Bcs’ druk wordt gejongleerd met data en feiten. Sonic Jazz verongelukte op 31 augustus 2001 en het zou tot medio september 2002  (zie datum frauduleuze herregistratie stamboom ) hebben geduurd aleer het geschenk uit het hiernamaals ( Daisy) als zodanig wordt herkend !

De huifkarren van het hemelse filiaal van Van Gend & Loos worden kennelijk voortgetrokken door demente, aan myopie lijdende muilezels die teveel wierook hebben gesnoven.

 

Nu heeft Teillers an sich niets tegen geschenken die worden aangereikt door Onze Lieve Heer in Persoon. Hij verzoekt de Grote Betrokkene evenwel vriendelijk doch met klem de rekening voor dergelijke presentjes voortaan niet meer onder zíjn kerstboom te deponeren. Temeer omdat voor genoemde Sonic Jazz indertijd ook slechts de helft van de oorspronkelijke aankoopprijs werd voldaan. Het moet niet zotter worden.

 

De letterlijke tekst van tante Betje luidt voorts :

 “Wij hebben haar net nadat Japie naar jullie toe is gegaan definitief gekocht van Tim aangezien ze toen al zo in ons hart was gaan zitten. Vooral H was toen al erg aan haar verknocht “.

 

 Nadat de mist van tranen die uw ogen nu mogelijk omfloerst is opgetrokken , zal in ieder geval wél duidelijk zijn geworden dat Bcs inderdaad reeds in mei/juni 2002, - al dan niet met terugwerkende kracht- hadden besloten Daisy te verdonkeremanen . Dat was namelijk de maand dat Japie met kluiventrommeltje onder de goed gehoekte opperarm en ‘t rugzakje puilend van de speelgoedbeertjes richting moeders Van Arensbergen vertrok. In die tijd woonde Daisy dus uiteraard bij haar fokker/eigenaar en stond haar stamboom vanzelfsprekend nog uitsluitend op diens naam geregistreerd . Bovendien blijkt het banale huishondje Daisy nu plotseling te zijn opgewaardeerd tot waardige opvolgster van hun eerder verongelukte , - diep betreurde Samoem kampioensteefje….Indien u, waarde lezer inmiddels de draad bent kwijtgeraakt, zal niemand u dit euvel duiden.

 

 

 

Birds of a feather

 

 

Over hetgeen aan de mutilatie van Daisy voorafging , wenst Teillers nog het volgende op te merken;

 

De op 2 juni 2005 uitgevoerde castratie was ruim tevoren triomfantelijk aangekondigd tegenover mevr. E.vd B-van D door Bcs’babbelzieke boezemvriend,  Ad - nauseam - P. uit Peize.

 

“Zodat hij ( Teillers), óók niets meer aan haar ( Daisy) zal hebben”, luidt aldus P’s, - door Van der B letterlijk – en dan nog met al dan niet geacteerde verontwaardiging geciteerde tekst tijdens het door haar zelve geïnitieerde telefoongesprek dat zij met Teillers eind april 2005 voert.

 

Schrijver zal niet de moeite nemen al te diep in te gaan op de bedenkelijke rol van genoemde lieden.

Hij vindt het eveneens ongepast in dit kader een analyse te geven van de werkelijke beweegredenen van een laf-, chronisch lamenterend -, compulsief lasterend en bigot burgermannetje wanneer genoemde P. ter sprake komt. U kent het verschijnsel wellicht; zo’n kleurloos, muf meurend, want zich hooguit eens per week verschonend type, dat reeds aan een psychose dreigt te bezwijken ,om vervolgens met loeiende sirenes in dwangbuis te worden afgevoerd wanneer een van de eigen gepamperde beestjes bij toeval een keutel mocht produceren met een amper waarneembaar afwijkend tintje .

Het is alweer geruime tijd geleden dat het deze ranzige kneus als hakkelend, suïcidaal studentje bij wijze van therapeutische bezigheid oogluikend werd toegestaan pogingen te ondernemen om de vloeren van Teillers’ boardingkennels met wisselend succes te kuisen . Ervaring heeft geleerd juist déze bijzonder fragiele egootjes heel omzichtig en dan nog slechts met mondkapje en dubbel gevoerde fluwelen handschoentjes te benaderen. En dus niet slechts uit hygiënisch oogpunt .

Het geëtaleerde normbesef blijkt volstrekt onvoldoende om zelfs dat van een herhaaldelijk gerecycled theezakje van obscure origine te kunnen evenaren.

Hier is iedere therapie dan ook per definitie gedoemd jammerlijk te falen.

 

Enne….nog wel bedankt E.vd B-van D voor de herhaalde malen toegezegde-,dus nooit ontvangen schriftelijke bevestiging van uw klokkenluidersverhaal !

Ta gueule et sois belle ! Put your money where your mouth is or shut your f****n’ trap, zou schrijver hier nog aan willen toevoegen.

 

Whippetly Yours ? Yeah , right !

 

 

 

 

Bij monde van hun raadsman, komen Bcs in april 2009 na ook de vervolgprocedures onophoudelijk te hebben gefrustreerd ,voor de schadestaatprocedure op de valreep met de mening van een zelfbenoemde geneticus over Teillers’foktechnieken op de proppen.Het spreekt voor zich, dat de beste man zich nimmer op enigerlei wijze in de strain waartoe een Samoem whippet en/of saluki behoort heeft verdiept, maar een kniesoor die dáár op let !

 

De rechterlijke macht wordt verzocht het grootste gewicht te hechten aan de mening van deze autoriteit, omdat hij lange tijd de belangrijkste en grootste fokker van Nederland zou zijn geweest . Gedurende het decennium dat hij als leidinggevende werkzaam was bij het Centraal Proefdierencentrum zou deze G. , een in Bcs’optiek geniale fokker , volgens hun raadsman namelijk verantwoordelijk zijn geweest voor de geboorte van meer dan duizend beaglepups per annum.

Chapeau ; ú bent rap van begrip !  Het betreft hier inderdaad beagles die voor vivisectie - en dus louter commerciële doeleinden op de wereld werden gezet .

Weet u het nog ? Eerder werd Teillers zelve door deze Achterhoekse kyno-patriciërs voor de rechtbank met dédain als vulgaire vermeerderaar om den brode gekenschetst…Brederode’s uit de zeventiende eeuw stammende “ T Kan Verkeren ”, blijkt dus nog niets aan actualiteit te hebben ingeboet.

 

In zijn - voor de rolzitting van 27 mei 2009 ( exact vier jaar na de comparitie ! ) met betrekking tot de schadestaatprocedure ingediende verweer tegen de met een pseudo wetenschappelijk sausje opgesmukte , vooringenomen stellingen van deze mega puppy producent , schrijft Teillers onder meer ;

 

 

“Terwijl niet Teillers zich schuldig maakte aan een beschamend misbruik van vertrouwen, poging tot diefstal, een opeenstapeling van aperte leugens , karaktermoord en doelbewuste verminking van andermans eigendom, heeft het er nu wel alle schijn van dat hij in de beklaagdenbank dient plaats te nemen .

 

…..zo realiseerden Bcs zelf in 2005 een worp uit een halfbroer/halfzuster combinatie met Samoems Spanish Gold als gemeenschappelijke grootvader. Slechts de grootmoeder via de vaderhond van deze worp is onverwant aan de Samoemstrain. De hieruit aangehouden, naar Bcs’eigen zeggen succesvolle teef , D’s Fanthom Flo , ( gewoontegetrouw snoeverig aangeduid met multi champion terwijl zelfs de Nederlandse kampioenstitel ontbreekt ) , zal na uitwerking van haar stamboom een COI percentage blijken te hebben dat gerekend naar de subjectieve normen van G. eveneens kan worden vergeleken met een genetisch explosief .

Alleen past het Bcs in déze fase van de procesvoering om slechts Daisy via generale mathematische kansberekeningen als een genetische tijdbom en voorts als quantité négligable voor de instandhouding van de Samoemstrain te laten (dis)- kwalificeren.”

 

 

….…. Buitengewoon merkwaardig wederom, dat uitgerekend déze Achterhoekse kyno - nono’s, die aanvankelijk met enthousiasme en vervolgens wél voor het eerst met enig succes sinds hun eerdere langdurige, doch volstrekt vruchteloze hondse activiteiten en toen nog opererend onder een ander onbenullig affix , van Teillers’ levenswerk wensten te profiteren , nú menen datzelfde werk in een kwaad daglicht te moeten stellen, te ridiculiseren, te bagatelliseren en daarmee Teillers andermaal te schofferen.

 

…het is dus eveneens nog maar tamelijk recent - zie brief dd 21 februari 2005-, dat Bcs er letterlijk alles voor over hadden om een directe nakomeling van de nú als genetische bermbom geportretteerde Daisy te verwelkomen . Men bleek immers bereid alle kosten en zorgen voor de door hen toen nog evenzeer gewenste worp uit Daisy mét het Samoem prefix (!) op zich te nemen tegen nestkeuze”.

 

Men weigerde zelfs een (onverplichte) betaling van 1.775.- euro te accepteren als compensatie van de door henzelf gewenste verzorgingskosten voor Daisy.

 

Bizar ?  Absurd wellicht ? Jazeker, maar slechts een van vele voorbeelden van Bcs’onpasselijk makend opportunisme en huiveringwekkende hypocrisie .

 

De niet geheel van intelligentie gespeende lezer zal inmiddels ongetwijfeld de teneur van het exposé van het door Bcs ingehuurde giga-fokgenie hebben begrepen : Bcs hebben de kynologie in feite een grote weldaad bewezen door een einde te maken aan Teillers’ verwerpelijke praktijken .

 

Deze mogelijke nazaten uit het roemruchte geslacht Iskarioth zijn inmiddels volgens alsnog bij voorraad uitvoerbaar verklaard vonnis veroordeeld tot het voldoen van een eerste schadeloosstelling . Na beslaglegging op hun pand besloot men rond 7 oktober 2010 uiteindelijk dan toch gehoor te geven aan een eerder gelijkluidend vonnis van 5 augustus 2009.

De armzalige dertig zilverlingen - lees vierhonderd euro - ,die Daisy aan waarde zou hebben vertegenwoordigd, zijn op last van de rechters dus vervangen door een aanzienlijk hoger bedrag. Maar ook deze som is uiteraard bij lange na niet eens voldoende om slechts de noodgedwongen gemaakte advocaat-en overige proceskosten te dekken.

Anders dan hun grote voorbeeld dhr.Judas I. , hebben gedaagden helaas tot op heden verzuimd zich te verhangen. Althans in letterlijke zin.

 

 Wanneer men als simpele, oude fokker het recht claimt om zijn op slinkse wijze ontvreemde - en later -mede uit rancuneuze kwaadaardigheid vernielde eigendom terug te vorderen, temeer omdat het hier handelde om een onmisbaar onderdeel van een nog af te werken , reeds decennia beslaand fokprogramma , dan is men genoodzaakt zich eerst diep in de rode cijfers te manoeuvreren om verzekerd te kunnen zijn van de verplichte rechtskundige bijstand. 

 

Een hond geldt in de rechtspraak als een zaak, te vergelijken met een auto.  Daisy’s waarde is voor haar fokker moeilijk exact in euro’s uit te drukken, want tenslotte is wél ruim veertig jaar nauwgezet aan de totstandkoming van haar genenbestand gewerkt. Wanneer men de vergelijking met een auto handhaaft, dan vertegenwoordigde Daisy’s genenpool voor haar fokker een waarde die een bugatti wellicht voor een autofanaat zal hebben . Voorts is het Teillers onmogelijk gemaakt zijn levenswerk volgens het sinds lang vastgelegde en enig juiste schema af te ronden. En dat gegeven heeft onuitwisbare sporen nagelaten.

Een autowrak gaat in de shredder, terwijl een overigens kerngezonde whippetteef als Daisy, maar die helaas als total loss voor de continuering van de strain moet worden beschouwd, nog jaren onderhoud zal vergen. Dat onderhoud is hier natuurlijk nooit in het geding geweest. Integendeel. Laat daarover geen twijfel bestaan.

 

Kan men een levenloos object als een auto zonder meer vervangen door de aanschaf van een vehikel van hetzelfde type en bouwjaar , - een vernietigd - uniek genenbestand dat veertig jaar werk vertegenwoordigde, blijft onvervangbaar. De bouwstenen die in een specifieke ordening het totale genenbestand vormden, zijn immers niet meer beschikbaar.

 

 Teillers verkiest verder te zwijgen over de ongewenste neveneffecten die de wedervaren verraderlijkheden in zijn privé levenssfeer teweeg hebben gebracht.

 

 Inmiddels geniet de alweer negenjarige , in blakende gezondheid verkerende en jeugdig ogende Daisy wél van een onbekommerd leventje en wordt haar aanwezigheid , gekenmerkt door de aangename karaktertrekken van haar illustere moeder Dusty , als uiterst plezierig ervaren.

Haar eigenaar hoopt dat ze -met hem- hoogbejaard mag worden.

 

 

 

 

***************************************************************************

 

Veroordeelde KCM B.-Ter B. en haar besnorde appendix onderscheidden zich tot dusver door één spectaculair kynologisch wapenfeit  ; het succesvol om zeep helpen van een van de oudste whippetstrains wereldwijd. Als kers op de kynotaart mag “haar van B” sinds enige tijd een vooraanstaande functie in het bestuur van de Nederlandse Whippetclub vervullen .

 

Schrijver beheerst zich en ziet er van af te scoren voor open doel . Hij zal daarom verder geen woord wijden aan de vastgestelde verloedering van de kynologie .

Er blijkt veel veranderd sinds schrijver als lyceïstje zijn eerste bedeesde schreden op het glibberige kynopad zette ten tijde dat de voorzittersfunctie van de rasvereniging nog werd vervuld door dr. A.van Rossum en die van de Raad van Beheer door de vooraanstaand gynaecoloog Prof.Dr.A.J.M.Holmer….

                                                   

                                                     *-*-*-*-*-*-*-*-*

Op 12 juni 2009 werd kynologische historie geschreven ;  de allereerste Nederlandse kampioen met het D - prefix was een feit.

 

De moeder van het prijsdier is niemand minder dan NL kampioen Samoems Start Spreading The News.

How aptly named by the way !

Dat mammies familienaam in publicaties consequent slechts wordt aangeduid met de letter S zal voor zich spreken. Slechts het criminelenbalkje voor de ogen van de hier en daar afgebeelde moeder  ontbreekt nog. Een dergelijke toevoeging zou alleszins begrijpelijk zijn. Immers, leden van dezelfde stam als waartoe zij behoort, werden onlangs nog door de begenadigde fokkers zelve tijdens een gerechtsprocedure vergeleken met hoogst explosieve genetische boobytraps.  

 We mogen daarom slechts hopen dat het kroonjuweel in kwestie , - “Gates of Eden”- niet “Grill in Hell” zal blijken. Er breken dus nog spannende tijden aan ; To klaboom or not to klaboom, that’s the question !

 

Wat ik u bom , eh brom.

----------------------------------------------------------------------

Epiloog.

Op 15 december 2010 wees de meervoudige kamer vonnis in de aparte schadestaatprocedure als onderdeel van de zaak Daisy.

Na evaluatie van het uitgebrachte rapport van dr.J.A.Lenstra, bij tussenvonnis d.d. 24 maart 2010 door de rechtbank benoemd en onder meer als deskundige op het gebied van moleculaire genetica verbonden aan de universiteit Utrecht, veroordeelde de rechtbank Zutphen gedaagden tot betaling van een substantiële schadeloosstelling aan eiser .

De toekenning van dit slotbedrag betekent tezamen met het eerder in oktober bij voorraad uitvoerbaar verklaarde vonnis toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente sinds 12 januari 2005, een unicum in de geschiedenis van de rechtspraak in kynologische sfeer.

Op 11 januari  jl. ontving eiser bericht van zijn advocaat dat veroordeelden de handdoek na zes jaar procederen in de ring wensen te gooien. Ergo; zij zien af van het instellen van hoger beroep tegen het laatste vonnis. Bovendien wordt de reeds aanhangige procedure bij het Hof Arnhem tegen het vonnis van oktober  geannuleerd.

Geheel in stijl heeft Teillers vervolgens de juridische afdeling van de Raad van Beheer op de hoogte gesteld van de onverkwikkelijke gebeurtenissen van de afgelopen zes jaar en het uiteindelijke oordeel van de rechterlijke macht. Het is nu aan de Kynologische Tuchtraad om te overwegen  Bcs ook voor een door die Raad te bepalen tijd uit de ring te weren.

De status van Daisy zal uiteraard onveranderd blijven.

Eiser beschouwt de hem door de rechtbank toegekende en inmiddels door veroordeelden voldane schadeloosstelling dan ook vooral als een morele overwinning.



NEWS   SALUKIS   WHIPPETS PUPPIES CONTACT HOME