Poëzie? Saai? Niks voor jou? Te schools?
Poëzie van een bakvis? Oninteressant? Te puberaal?
Lees even door, sla desnoods deze korte inleiding over en trakteer jezelf op enkele korte gedichten (nieuwe gedichten 14 maart 2000). Wedden dat er eentje bij is waarvan je wou dat je het zelf geschreven had?
De juryleden van de prestigieuze Soetendaelle-poëziewedstrijd zijn net als wij onder de indruk van haar werk: ze hebben het al twee keer met een eerste prijs bekroond. Het verbaast ons ook niet (meer) dat haar beste gedichten al her en der in druk verschenen zijn en dat ze het ondertussen zelf al tot jurylid geschopt heeft.
We zijn natuurlijk niet weinig trots op de literaire prestaties van een van ‘onze’ leerlingen, maar eerlijkheidshalve voegen we hier graag aan toe dat Hélène de smaak al te pakken kreeg bij ‘t Kommatouwtje, het dichtgenootschap van Lud Persyn, haar lerares Nederlands in het eerste jaar aan het Sint-Jan Berchmanscollege in Avelgem. Gelukkig voor ons besloot ze naar Ronse te komen. Ze heeft daar trouwens zelf ook geen spijt van.Overigens klinkt haar poëzie volkomen authentiek, echt, puur. Achter elk gedicht zit een onvervalst gevoel en - wat het gevoel tot poëzie maakt - de verwoording ervan is gewoon buitengewoon, zoals Hélène zelf trouwens.
Juryverslag Soetendaelle 2000
Bewonderenswaardig hoe Hélène Claeys in een vloot van
gedichten de zeeën van haar fantasie bevaart, hoe zij onderweg de zeilen hijst
en er de winden volop door laat waaien. De richtingen vanwaar zij komen, zijn
vaak de prille kindertijd en zijn sprookjes en een Transcendente met Wie zij
meestal vanzelfsprekend in communicatie treedt en vertrouwelijk omgaat en in
Wiens of Wier omgeving zij zich veilig voelt. Maar soms stormen zij vanuit het
noorden en brengen flarden verhaal mee over ijzig harde relaties.
| L van leven
zo begon de naam samengesmolten diezelfde nacht gestolde beelden nauwelijks durven jij die weet (aan Lieven) |
| Dear little Sam 1
de stilte huilt zij schreeuwt langs als nachtwandelaars hun namen zijn vergeten samen met zijn laatste |
Dear Little Sam2
omzichtig ontsloot ze haar huid kleurt tot was niet te tellen zijn haar wonden ze verschuilt zich diep in |
|
één na één luisterend vouw ik me |
kwistig
schudt de lucht pailletten licht uit haar mouw die als speelse vlinders tussen ontelbare klappende en vangende groene handjes fladderen daartussen danst
|
| er zijn dagen dat ik gedragen door onzichtbare handen zweef ze maken alles onsterfelijk |
| kinderen joelen en stoeien in het bos wandelen vertellen verhalen of op elfenbanken als wimpels dragen zij dromen hoe lang geleden liep ik hier ik kan de plek nog aanwijzen |
vermomd als elf danste ik heimelijk onder loofbomen en mijn voeten alles daarna de zilverlichte zonnevlekken elk woord wegwuifden: ik luisterde naar de stilte dat geneest |
| mijn god ik weet het wel, jij bent aan wezig. overal alleen, overal is nu zie je niet wanhopig knijp ik ben jij eindelijk hier? je hoeft niet te praten. |
|
Onzichtbaar men
kleeft die
zonder
|
Een
vreemde in jezelf echt
verdriet het
neemt maar
luister niet! omring
het |
aan
mijzelf ik
kijk om zie
mijn lichaam ik
glimlach
|
|
Lieve
oma de
zon speelt
de
zon is al lang oma
luistert stil
kijk ik naar haar
|
Veel
kouder die
dieper zich
als klimop Wie
redt hen
|
Zij droegen vogels zij waren muziek toen kwam doofde en al |
|
Mijn
vriend Ik
wachtte niet op jou: |
Heb je zin om te reageren op deze gedichten of andere pennenvruchten in dit pennenhoekje?
Heb je zin om zelf iets te publiceren in dit hoekje van onze webstek? Geef ons een seintje.
In Pedagogische Bijdragen (1ste trim 1999) kun je heel diepzinnig over Hélènes poëzie lezen: Ik zoek niet om te schrijven, blz. 46-47.
We publiceren graag enkele nieuwe bekroonde gedichten van Hélène. Met enkele behaalde ze op de negentiende Soetendaellepoëziewedstrijd eerste prijzen en met "in de kilte van die andere grootvader" won zij een prijs in de Anton Van Wilderode wedstrijd 1999.
Op 16 februari 2000 behaalde Hélène de eerste en tweede prijs voor religieuze poëzie bij het Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs. Zij behaalde eveneens in 2000 de eerste prijs met de gedichten "kinderen joelen", "vermomd als elf" en "gehurkt in mulle aarde" in de poëziewedstrijd voor jeugd en jonge volwassenen met thema Bos bij de Vereniging voor Bos in Vlaanderen.
Uit het verslag van de jury van de Soetendaellepoëziewedstrijd:
"In
elk nieuw gedicht blijft Hélène Claeys ons boeien, nu eens door haar
vermogen om sterke gevoelens ‘bijna objectief’ doorheen een volgehouden
beeldspraak, allegorisch te laten spreken, dan weer door een religieus-metafysische inslag: soms lijkt zij het verhaal van de
mensheid in een perspectief van schepping of verlossing te plaatsen".
|
Vriendschap net
als die
|
schrikwekkend
|
zon
maan de
hele wereld lijkt verliefd
op het leven en
oog hoger |
|
1 september onder
mijn ogen ebt
ik reis mee met een
luide klap
alleen de geur
|
in
de kilte door
kieren rest
een ragfijne Hélène
won hiermee |
Marcel Beleyn
Laatst gewijzigd op 22/11/01