ONTMOETING
Vroeger sijpelt langzaam door zijn vingers weg
en keren kind en jongeling
naar huis terug.
Zijn ogen dromen weg na woorden die ik zeg,
in eeuwige herinnering
kromt hij zijn rug.
Het is dan dat ik mijn handen op de zijne leg
in tedere ontmoeting
zo kort, zo vlug!
30/11/01